به گزارش فائزون، مریم شهرکی فعال فرهنگی در یادداشتی نوشت؛ حجاب و عفاف، فراتر از یک پوشش ظاهری، جلوهای از فرهنگ، هویت، شخصیت و احترام به ارزشهای انسانی است؛ مفاهیمی که ریشه در باورهای دینی، اخلاق اجتماعی و اصالت فرهنگی جامعه ایرانی دارند. حجاب زمانی به معنای واقعی خود میرسد که در کنار پوشش، با رفتار، گفتار و منش انسان نیز همراه باشد و عفاف بهعنوان یک ارزش در تمام ابعاد زندگی فردی و اجتماعی نمود پیدا کند.
در جامعهای که خانواده مهمترین نهاد تربیت و پرورش نسل آینده به شمار میرود، ترویج فرهنگ عفاف و حجاب نیازمند نگاهی عمیق، آگاهانه و بهدور از برخوردهای سطحی است. نمیتوان انتظار داشت یک فرهنگ تنها با تذکر و توصیه نهادینه شود؛ بلکه این ارزشها باید از مسیر آموزش، گفتوگو، الگوسازی و تقویت باورهای درونی در جامعه گسترش یابند.
در این میان، خانواده، مدرسه، دانشگاه، رسانهها و نهادهای فرهنگی هرکدام مسئولیتی مهم بر عهده دارند. خانواده با تربیت صحیح، رسانه با تولید محتوای اثرگذار، آموزشوپرورش با تبیین ارزشهای اخلاقی و نهادهای فرهنگی با فراهمکردن زمینه مشارکت اجتماعی میتوانند در تقویت این فرهنگ نقشآفرینی کنند.
از سوی دیگر، نباید فراموش کرد که زنان ایرانی در طول تاریخ، همواره در عرصههای علمی، فرهنگی، اجتماعی و اقتصادی حضوری مؤثر داشتهاند و حجاب و عفاف میتواند در کنار حفظ شأن و کرامت انسانی، بخشی از هویت فرهنگی و اعتقادی آنان باشد. تقویت این باور نیازمند معرفی الگوهای موفقی است که نشان میدهند پایبندی به ارزشهای اخلاقی و دینی با پیشرفت، آگاهی و حضور فعال اجتماعی منافاتی ندارد.
امروز بیش از هر زمان دیگری به بازخوانی درست مفهوم حجاب و عفاف نیاز داریم؛ بازخوانیای که بهجای نگاه صرفاً ظاهری، بر فلسفه، کارکردهای اخلاقی و جایگاه این ارزش در تحکیم بنیان خانواده و ارتقای سلامت اجتماعی تأکید کند.
بیتردید، ترویج عفاف و حجاب زمانی به نتیجه مطلوب میرسد که با اقناع فرهنگی، احترام متقابل، رفتار مسئولانه و ارائه الگوهای قابل اعتماد همراه باشد. حجاب را باید در بستر فرهنگسازی پایدار و تقویت آگاهی نسل جوان دنبال کرد؛ چراکه ارزشهای ماندگار، پیش از آنکه در جامعه دیده شوند، باید در باورها ریشه بدوانند.
عفاف، فرهنگ احترام به خویشتن و دیگران است و حجاب، میتواند نمادی از این انتخاب آگاهانه باشد.
انتهای پیام/