به گزارش فائزون، برخی انسان‌ها را نمی‌توان تنها با عناوین نظامی، مسئولیت‌های اجرایی یا خاطرات دوران دفاع مقدس شناخت؛ شخصیت آنان در پیوند میان مجاهدت، رنج‌های شخصی، مسئولیت‌پذیری و رفتارشان با مردم معنا پیدا می‌کند.

سردار جانباز شهید حاج حبیب لک‌زایی از جمله این چهره‌ها بود که زندگی خود را در میدان‌های دفاع مقدس، سال‌های مسئولیت و خدمت به مردم سیستان‌ و بلوچستان سپری کرد و تا واپسین روزهای عمر، از تعهد خود در برابر مردم دست نکشید.

چهاردهمین سالگرد شهادت سردار سرتیپ شهید حاج حبیب لک‌زایی، فرصتی برای بازخوانی زندگی مردی است که سال‌ها از عمر خود را در مسیر دفاع از کشور، تأمین امنیت و خدمت به مردم سیستان‌وبلوچستان سپری کرد؛ فرمانده‌ای که با وجود تحمل جراحات سنگین دوران دفاع مقدس، مسئولیت‌های خود را رها نکرد و مردم‌داری، حمایت از محرومان و تقویت وحدت را از مهم‌ترین وظایف خود می‌دانست.

از جبهه‌های دفاع مقدس تا سال‌های تحمل جانبازی

سلمان لک‌زایی، فرزند سردار شهید حاج حبیب لک‌زایی در گفتگو با خبرنگار پایگاه خبری تحلیلی «عصرهامون»، با اشاره به ویژگی‌های شخصیتی و سیره زندگی پدرش اظهار کرد: پدرم از سال‌های دفاع مقدس تا پایان عمر، خود را در برابر مردم مسئول می‌دانست و تلاش می‌کرد در هر جایگاهی که قرار می‌گیرد، گرهی از مشکلات آنان باز کند. برای او مسئولیت، تنها یک عنوان اداری یا نظامی نبود، بلکه فرصتی برای خدمت و رسیدگی به نیازهای مردم به شمار می‌رفت.

از میدان دفاع مقدس تا سال‌ها خدمت در سیستان‌وبلوچستان

وی با اشاره به حضور شهید لک‌زایی در دوران دفاع مقدس بیان کرد: پدرم در عملیات‌های مختلف، از جمله فتح‌المبین و کربلای ۵، حضور داشت و در بخش‌های گوناگون عملیاتی و پشتیبانی فعالیت می‌کرد. او در دوران جنگ، مسئولیت‌هایی در زمینه سازماندهی و اعزام نیروها نیز بر عهده داشت و با روحیه‌ای جهادی در خدمت رزمندگان بود.

فرزند شهید لک‌زایی افزود: پدرم در سال ۱۳۶۷ و در منطقه شلمچه به‌شدت مجروح شد و آثار آن جراحات تا پایان عمر همراهش باقی ماند. بیش از ۶۰ ترکش در بدنش وجود داشت و با دردهای ناشی از جراحت و عوارض جنگ دست‌وپنجه نرم می‌کرد، اما این شرایط هیچ‌گاه باعث نشد از مسئولیت‌های خود فاصله بگیرد.

به گفته وی، شهید لک‌زایی پس از پایان جنگ نیز در مسئولیت‌های مختلف سپاه، از جمله فرماندهی سپاه زابل و مسئولیت‌های مرتبط با سپاه سلمان سیستان‌ و بلوچستان، به فعالیت ادامه داد و تجربه سال‌های دفاع مقدس را در مسیر تأمین امنیت و خدمت به مردم منطقه به کار گرفت.

مردم‌داری؛ پایه نگاه امنیتی شهید لک‌زایی

فرزند شهید لک‌زایی با بیان اینکه پدرش امنیت را در ارتباط مستقیم با مردم تعریف می‌کرد، گفت: او معتقد بود امنیت پایدار تنها با اقدامات نظامی و انتظامی به دست نمی‌آید، بلکه اعتماد مردم، احترام به بزرگان طوایف، تعامل با علما و شناخت شرایط اجتماعی و فرهنگی منطقه نیز در تحقق آن نقش اساسی دارد.

وی ادامه داد: پدرم تلاش می‌کرد در میان مردم حضور داشته باشد، حرف‌های آنان را بشنود و برای حل مشکلاتشان راهی پیدا کند. او به ظرفیت‌های قومی و مذهبی سیستان‌ و بلوچستان توجه ویژه‌ای داشت و باور داشت که باید از این ظرفیت‌ها برای تقویت آرامش، همدلی و انسجام اجتماعی استفاده کرد.

به گفته لک‌زایی، همین روحیه باعث شده بود پدرش در میان بسیاری از مردم به‌عنوان چهره‌ای قابل اعتماد شناخته شود؛ فردی که ارتباط با مردم را به زمان انجام مأموریت محدود نمی‌کرد و رسیدگی به مشکلات آنان را بخشی از وظیفه خود می‌دانست.

داغ تاسوکی؛ اندوهی بزرگ در کنار مسئولیتی سنگین

فرزند شهید لک‌زایی با اشاره به حادثه تروریستی تاسوکی و از دست دادن فرزندش مسلم اظهار کرد: این حادثه برای خانواده ما داغی بزرگ و فراموش‌نشدنی بود، اما پدرم با وجود این مصیبت، تلاش کرد همچنان به مسئولیت‌های خود عمل کند و در کنار خانواده‌های دیگری قرار بگیرد که عزیزانشان را در حوادث تروریستی از دست داده بودند.

وی افزود: پدرم باور داشت که در چنین شرایطی، بیش از هر زمان دیگری باید مراقب انسجام جامعه بود. او میان عاملان جنایت و مردم عادی تفاوت قائل می‌شد و تأکید داشت که اقدامات تروریستی نباید زمینه بدبینی به یک قوم یا مذهب را فراهم کند.

سلمان لک‌زایی با اشاره به اهمیت وحدت شیعه و سنی در اندیشه پدرش بیان کرد: شهید لک‌زایی وحدت را یک ضرورت برای حفظ امنیت و پیشرفت استان می‌دانست. از نگاه او، مقابله با تروریسم و پیگیری عدالت باید با حفظ احترام به مردم و جلوگیری از ایجاد شکاف‌های قومی و مذهبی همراه باشد.

توجه به خانواده شهدا و محرومان؛ فراتر از مسئولیت اداری

وی رسیدگی به خانواده‌های شهدا، جانبازان و افراد کم‌برخوردار را از دغدغه‌های جدی پدرش دانست و گفت: شهید لک‌زایی معتقد بود حمایت از خانواده‌های شهدا نباید به دیدارهای مناسبتی و مراسم‌های رسمی محدود شود، بلکه باید مشکلات معیشتی و نیازهای واقعی آنان نیز مورد توجه قرار گیرد.

فرزند شهید لک‌زایی افزود: پدرم در برخورد با افراد نیز بر حفظ کرامت انسانی تأکید داشت و تلاش می‌کرد به‌جای کنار گذاشتن افراد به دلیل خطاهایشان، زمینه اصلاح و بازگشت آنان را فراهم کند. او باور داشت که برخورد درست، فرصت دادن و حفظ حرمت انسان‌ها می‌تواند به تغییر رفتار و حل بسیاری از مسائل کمک کند.

پایان زندگی در مسیر خدمت

فرزند ارشد شهید لک‌زایی درباره نحوه شهادت پدرش بیان کرد: عوارض ناشی از جراحات دوران دفاع مقدس سال‌ها با او همراه بود و سرانجام روز سه‌شنبه ۲۵ مهرماه ۱۳۹۱، در بیمارستان بعثت تهران به شهادت رسید.

وی با اشاره به آثار و روایت‌های منتشرشده درباره زندگی پدرش گفت: کتاب‌هایی همچون مجموعه «حبیب دل‌ها» و «بزم باران» به بخش‌هایی از زندگی، ویژگی‌های اخلاقی و مسیر خدمت این شهید پرداخته‌اند و می‌توانند نسل‌های امروز را با ابعاد مختلف شخصیت او آشنا کنند.

شهید حاج حبیب لک‌زایی در طول سال‌های فعالیت خود، علاوه بر مسئولیت‌های نظامی و امنیتی، بر ارتباط با مردم، حمایت از خانواده‌های شهدا و محرومان و حفظ وحدت میان اقوام و مذاهب تأکید داشت. زندگی او نشان می‌دهد که ماندگاری یک فرمانده تنها به سوابق و مسئولیت‌هایش وابسته نیست، بلکه اخلاق، مردم‌داری و تلاش برای حل مشکلات جامعه نیز بخش مهمی از میراث او را شکل می‌دهد.

انتهای خبر/